SSD’s zijn behoorlijk snel met het behalen van datapunten, veel sneller dan je oude HDD’s. Deze snelheidsverbetering komt door een aantal factoren, maar een van de belangrijkste is de aanwezigheid van DRAM op de schijf. Sommige budget-SSD’s slaan DRAM over omdat het prijzig is en niet strikt noodzakelijk om het apparaat te laten werken. Als je twijfelt of je voor een SSD zonder DRAM moet gaan of juist meer geld wilt uitgeven aan een SSD met DRAM, kan het handig zijn om te weten wat echt een verschil maakt. In principe is het verschil merkbaar als je zware workloads uitvoert of de snelste overdracht wilt, maar voor normaal gebruik misschien niet zozeer.<\/p>\n
De belangrijkste reden waarom DRAM op een SSD staat, is dat het fungeert als een snel naslagwerk voor de locatie van al je bestanden op de schijf. Veel mensen denken misschien dat hun bestanden netjes in een specifieke volgorde zijn opgeslagen, maar zo werken SSD’s onder de motorkap niet helemaal. Om te voorkomen dat de NAND-flash te snel verslijt, maken SSD’s gebruik van wear leveling, waarbij gegevens worden verplaatst om te voorkomen dat een bepaalde plek te veel wordt gebruikt. Hiervoor is een soort directory nodig, en daar komt DRAM om de hoek kijken: het houdt een snelle “kaart” bij van waar alles zich bevindt.<\/p>\n
DRAM versnelt op zichzelf het zoeken naar gegevens en verlaagt de algehele latentie, waardoor het lezen en schrijven van bestanden sneller verloopt. Zonder DRAM moet de SSD vertrouwen op andere methoden, zoals Host Memory Buffer (HMB), die de vertraging enigszins kunnen verminderen, maar het is geen perfect alternatief. Uit de praktijk blijkt dat DRAM-loze SSD’s over het algemeen merkbaar trager zijn bij veel kleine, willekeurige lees-\/schrijfbewerkingen, vooral bij intensieve multitasking. Natuurlijk lijkt het in sommige configuraties in eerste instantie prima, maar onder constante zware belasting is het snelheidsverschil echt merkbaar.<\/p>\n
Een andere vreemde ontwikkeling is dat SSD’s data in blokken moeten schrijven, niet in bits. Dat betekent dat zelfs als je maar een klein stukje verandert, het hele blok opnieuw moet worden geschreven. DRAM helpt om kleine stukjes data tijdelijk vast te houden, zodat het hele blok effici\u00ebnt kan worden geschreven, wat slijtage vermindert. DRAM-loze SSD’s daarentegen hebben hier moeite mee en slijten sneller, vooral bij frequent schrijven. Je kunt het zien als “luier” zijn met effici\u00ebntie.<\/p>\n
DRAM draait niet alleen om snelheid: het fungeert als een kleine cache voor veelgebruikte gegevens, waardoor je meestgebruikte bestanden sneller openen. Het kan ook gegevens bufferen die tijdens wear leveling zijn verplaatst, waardoor deze processen effici\u00ebnter en minder belastend voor de NAND-processor worden. Dat betekent dat een DRAM-gebaseerde SSD over het algemeen langer meegaat en consistenter presteert.<\/p>\n
Bovendien gebruiken sommige SSD’s DRAM als een kleine leescache, waarmee de gegevens die je altijd gebruikt worden opgeslagen, zonder dat je daarvoor de tragere NAND hoeft te gebruiken. Aan de andere kant kan DRAM ook dienen als schrijfcache: gegevens worden kort opgeslagen voordat ze permanent worden opgeslagen. Dat werkt goed op schijven met SLC-cache, die sowieso supersnel zijn, dus DRAM-caching is niet altijd een groot probleem, tenzij je je schijf echt tot het uiterste belast.<\/p>\n
Het enige nadeel dat ik vaak voorbij heb zien komen, is dataverlies als er iets misgaat, zoals een stroomstoring. Omdat DRAM vluchtig is, verdwijnen alle gecachede gegevens in het DRAM als de stroom onverwacht uitvalt. Dat is geen probleem als je niets belangrijks doet of als je schijf back-ups heeft, maar het is wel iets om rekening mee te houden. In zakelijke omgevingen is dit risico groot, dus wordt DRAM-caching meestal uitgeschakeld, omdat dataverlies tijdens de overdracht kan leiden tot corruptie of ontbrekende bestanden.<\/p>\n
En ja, DRAM verhoogt de kosten van de schijf enigszins, maar eerlijk gezegd is het meestal geen enorm verschil \u2013 tenminste niet als je schijven met dezelfde capaciteit vergelijkt. Het grootste deel van de kosten van een SSD is voor de NAND-flash, dus de extra kosten voor DRAM zijn relatief klein. Budgetmodellen bezuinigen hierop en besparen wat geld, soms ten koste van de levensduur en prestaties.<\/p>\n
DRAM op een SSD verbetert de prestaties zeker, vooral bij het verwerken van veel kleine bestanden of intensieve multitasking. Het snelheidsverschil is niet enorm voor doorsnee gebruikers, maar het is merkbaar wanneer je de schijf intensief gebruikt. Bovendien verlengt het de levensduur door het schrijfproces effici\u00ebnter te maken. Aan de andere kant kan een DRAM-loze SSD prima voldoen als je een beperkt budget hebt en niet van plan bent om veel data te verwerken. Houd er wel rekening mee dat de SSD mogelijk iets sneller slijt en in bepaalde situaties niet zo snel is.<\/p>\n
In de praktijk is een SSD met DRAM, mits het budget het toelaat, de slimmere keuze. Maar als je een goede aanbieding tegenkomt of van plan bent een DRAM-loze SSD te combineren met HMB-ondersteuning en lichte workloads, zal hij waarschijnlijk prima voldoen. Eerlijk gezegd hangt het er maar net vanaf hoeveel waarde je hecht aan pure snelheid versus budget.<\/p>\n
Over het algemeen lijkt het erop dat een SSD met DRAM voor dagelijks gebruik veel waar voor je geld biedt. Maar als je budget beperkt is of je je pc slechts af en toe gebruikt, kan een SSD zonder DRAM nog steeds een redelijke keuze zijn, vooral als deze HMB ondersteunt. Houd er wel rekening mee dat de prestatievermindering merkbaar kan zijn bij intensieve workloads en dat de slijtage dan iets kan versnellen. Hopelijk bespaart deze informatie iemand een paar euro of uren bij het uitzoeken welke SSD hij moet kopen. Ik hoop dat dit helpt!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
SSD’s zijn behoorlijk snel met het behalen van datapunten, veel sneller dan je oude HDD’s. Deze snelheidsverbetering komt door een aantal factoren, maar een van<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-504","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hulp"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/504","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=504"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/504\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=504"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=504"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/help.peacedoorball.blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=504"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}