Een van de meest gebruikte trucs voor het afwerken van prints met ABS is aceton smoothing. In principe draait het om het cre\u00ebren van een glad, glanzend oppervlak door de print bloot te stellen aan een nevel van aceton. Het werkt ook behoorlijk goed om die vervelende lijntjes te verminderen, waardoor de print er veel gepolijster uitziet. Ik lieg niet, het is best bevredigend om te zien hoe een ruwe print met een beetje damptherapie in iets glanzends verandert.<\/p>\n
Aceton lost ABS op, dus wanneer je je print blootstelt aan een gecontroleerde acetonnevel, begint het de buitenste laag te verzachten. Als je dit goed doet, krijg je een zijdezacht oppervlak, maar het is een beetje een koorddans. Laat je het te kort, dan zijn de laaglijnen nog steeds duidelijk zichtbaar. Laat je het te lang staan, dan loop je het risico dat kleine details wegsmelten of delen van de print volledig worden vernietigd.<\/p>\n
Omdat aceton het oppervlak in principe smelt, heeft het ook invloed op de structurele sterkte van de print. Dat is nogal een probleem, vooral voor functionele onderdelen. Het blijkt dat het oplossen van sommige lagen de print in bepaalde richtingen sterker kan maken, maar in andere juist zwakker. Het idee is: loodrechte krachten (die de lagen uit elkaar proberen te trekken) worden na het gladstrijken beter weerstaan, terwijl krachten parallel aan de lagen ervoor kunnen zorgen dat de print sneller breekt. Dus, als sterkte belangrijk is, moet je rekening houden met hoe je je print tijdens het gladstrijken ori\u00ebnteert.<\/p>\n