De meedogenloze drang naar nieuwe technologie\u00ebn en terminologie domineert de computerindustrie al sinds de oprichting. De term ‘extended memory’ is daar een voorbeeld van en is nog geen tien jaar oud. Als je je verdiept in vintage of verouderde systemen, of gewoon oude software probeert te draaien, kom je misschien verwijzingen naar ‘extended memory’ tegen en vraag je je af wat het in vredesnaam betekent.<\/p>\n
De IBM PC was trendy toen hij in 1981 werd uitgebracht. Hij domineerde de markt voor thuiscomputers volledig, wat leidde tot een heleboel klonen en software die specifiek voor compatibiliteit was ontworpen. Die erfenis bleef vrij lang bestaan, en daarom zie je zelfs decennia later nog termen als conventioneel geheugen, upper memory area, expanded memory en extended memory rondzweven. Ik lieg niet, het begrijpen hiervan kan best lastig zijn als je oude software aan de praat probeert te krijgen of problemen met een DOS-installatie probeert op te lossen. Gelukkig is dit grotendeels historisch, maar de basis kennen is handig als je in configuratiebestanden snuffelt of emulators gebruikt.<\/p>\n
Vroeger kon de Intel 8088 CPU<\/strong> slechts 1 MB geheugen adresseren. Dat kwam door de manier waarop hij met geheugenadressering omging, waarbij de oorspronkelijke BIOS- en hardwareontwerpen op een aantal beperkingen stuitten. De eerste 640 MB daarvan werd doorgaans gebruikt voor conventioneel RAM. De resterende ruimte werd verdeeld in hoger geheugen (dat gebruikt kon worden voor apparaatstuurprogramma’s en DOS-extensies) en andere gebieden, zoals uitgebreid en extended geheugen voor meer capaciteit.<\/p>\n Waarom zou je je druk maken? Nou, als je oudere apps probeert te tweaken of te draaien, is het superhandig om te weten of je met conventioneel geheugen of uitgebreid geheugen werkt. Het helpt je te achterhalen waarom sommige DOS-apps niet willen starten of beperkt zijn.<\/p>\n Als je wilt controleren wat je oude pc of emulator aan geheugen ziet, kun je met een tool als MS-DOS’ MEM-opdracht<\/strong> snel zien wat er beschikbaar is. Open gewoon een opdrachtprompt en typ Op echte hardware, of in DOSBox of vergelijkbare emulators, helpt deze informatie je te controleren of je setup het uitgebreide geheugen correct toewijst. Soms, vooral bij snelle VM-configuraties, is het uitgebreide geheugen niet standaard ingeschakeld. Mogelijk zie je dan alleen de basishoeveelheid van 640 kB.<\/p>\n In oudere configuraties kunt u door het aanpassen van configuratiebestanden meer geheugen toewijzen. Controleer voor DOSBox uw dosbox.conf<\/strong>. Onder de secties [sblaster] of [config] kunt u dit toevoegen of aanpassen Methode 1: Een geheugendetector of DOS-hulpprogramma gebruiken<\/h3>\n
mem<\/code>. Het geeft het geheugen weer, met conventioneel, upper en extended geheugen (indien ondersteund).Zorg ervoor dat je omgeving is geconfigureerd om extended geheugen te herkennen; sommige VM-configuraties hebben hiervoor specifieke vlaggen nodig.<\/p>\nMethode 2: Geheugen configureren in DOS of emulatorinstellingen<\/h3>\n
memsize<\/code>. Om meer geheugen herkend te krijgen, stelt u in memsize=64<\/code>(wat neerkomt op 64 MB, vaak genoeg voor sommige oude programma’s).Interessant is dat u op echte hardware soms geheugengebieden beter kon toewijzen en beheren door het systeem-BIOS te configureren of AUTOEXEC. BAT-scripts te gebruiken.<\/p>\n